Genelde "Bıraktığım yerden devam ediyorum" diye yazılır/söylenir. Düşündüm de hayat pek bıraktığım yerde durmamış. Kız büyümüş ev şenlenmiş. Dünyaya yeni gelenler olduğu gibi ahirete yürüyenler olmuş. Yeni iş kapıları açılmış, bazıları kapanmış. Sektör de ülke de biryerlere gelmiş. Bazı kısır tartışmalar bitmiş (üstü kapanmış) bazıları yeni yeni verimli araziler üzerinde başlamış. Velhasılı kelâm Aralıkta Doğubayazıt'a giderken bıraktığım yerde durmamış ki hayat ben bıraktığım yerde bulayım.
Askerlik yaşanması gereken bir tecrübe imiş, bir şekilde uzun, orta, kısa, kısacık yaşanmadan da bazı noktaları anlaşılamıyormuş. En azından çay sohbetlerinde, erkek muhabbetlerinde "ben askerdeyken..." diye başlayan kimin atıp kiminin tuttuğu (operasyondaydım, bir helikopterden diğerine atlarken havada şarşör değiştim abi) ortamlarda jargona yabancı kalmadan anlatabileceğim anılarım oldu diyerek kendimce züğürt tesellimi sizlerle paylaşmış olayım.
Gelirseniz veya görüşürsek birgün bir yerde, belki ilginç birkaç not da aktarabilirim askerlikle alakalı. Şimdilik acemi askere notların yanına usta asker anılarını çok ekleyecekmişim gibi görünmüyor. Hani belki olur ya...