TV'den değil internetten takip ettiğim bir süreçte malum kazayı öğrendim...
Muhsin Yazıcıoğlu farklı bir siyasetçi idi. Yozlaşmanın en bariz yaşandığı alanlardan siyaseti doğruyu duyurma bildiğini söyleme aracı olarak kullanırdı. İktidar olmak değil mevkisini doğru bildiğini söylemek için kullandığını düşünürdük arkadaşlarla. Yaşım itibari ile geçmişini göremedim ama son 10 yılda demokrasi adına anti-demokratik hareketlere karşı sergilediği duruşa şahitim. Sevgili yazarın dediği gibi, milyonların oy vermese de sevdiği bir insandı. Kabri cennet bahçelerinden bir bahçe, mekanı cennet olsun.
Maraş'tan bir haber geldi, dediler ki...
[...]
Öyle tevazu sahibiydi ki, O'nun hakkında "Bu kadar mütevazı bir insandan siyasi lider olmaz" diye düşündüğüm olmuştur. Siyasi liderler biraz Ego sahibi olmalıydılar değil mi?
Kızı onu bir televizyon programında şöyle anlatmıştı:
"Babamın inanılmaz bir merhameti, sonsuz bir sabrı var. Biz ailecek böyle bir babaya sahip olduğumuz için kendimizi şanslı görüyoruz. Sahura kalkamadığımızda yemeğimizi yatağımıza getiren, narları tek tek ayıklayıp tabağımıza koyan, servisleri kaçırdığımızda bizi okula yetiştirmeye çalışan bir babamız var. Babam çok güzel de yemek yapar. Çok güzel melemen yapar. Babam benim hayat koçum. Babacım hakkını helal et, her şey için, sen bir tanesin..."
Hey gidi Muhsin Başkan hey...
[...]
Nedendir bilmem yıllar geçtikçe ikiye bölünen o iki partinin irice olanına değil de ufak ama sevimli olanına ısındı kalbim. Rahmetli anacığımın vefatında bir evvelkiler kapımı çalmazken Muhsin Başkancılar, fakirhanemize gökten indirilmiş paraşütçü birlikleri gibi akın etmişlerdi de nasıl onurlanmıştım, nasıl içim kabarmıştı...
O gün dedim ki içimden, "ki bunlar kara gün dostlarıdır; salımıza girecek arkadaşlardır; hatırları büyüktür".
Saat 16'ya geliyor. Haber yok; bir nefes de mi yok?
Kelimeler, ne işe yararsınız siz; karlı dağların başında bir kibrit kadar olsun ışık olup ısıtmadıktan sonra...
Şakaklarında birkaç kır tel, alnında birkaç çile kırışığı. Bizim kuşağın en genci, en yakışıklı delikanlısı...
Bir sabah bir güvercin...
[...]
Biliyor musun bu millet seni çok sevdi. Senin bilmediğin kadar çok sevdi. Milyonlarca insan gece yarıları kalkıp dua etti. Son dakikaya kadar gittiğine inanmadılar ve umutla bir haber beklediler. Artık ne Mamak var ne işkencecilerin... Çıktığın yolculuk içimizi çok acıttı ama yolun açık olsun. Melekler yoldaşın olsun. İnşallah bir daha hiç üşümezsin.
Sadece Sivas'ın değil, Türkiye'nin yiğidi...
[...]
Muhsin Yazıcıoğlu'nun bir misyonu daha oldu. Kendisini seven gençliğin, askerî darbelere zemin hazırlama adına kullanılmasına fırsat vermedi. Ergenekoncular bu tavırdan rahatsız oldular. Alperen Ocakları'nı Rahip Santoro ve Hrant Dink cinayetlerine bulaştırmaya kalktılar.
Muhsin Yazıcıoğlu'nu taşıyan helikopter, hava şartlarından veya teknik bir arızadan dolayı mı düştü henüz bilmiyoruz. Ancak bu ülkede eski bir Jandarma Genel Komutanı'nın uçağının düşmesiyle ilgili hâlâ bir tartışma varsa, bu kaza da tartışılacaktır.
Muhsin Yazıcıoğlu, sadece Sivas'ın yiğit evladı değildir. O, Türkiye'nin yiğididir. Şimdi partili partisiz hepimiz ona dua ediyoruz. Allah, bu güzel insanı milletimize bağışlasın.