Bu mim denen alet ne menem birşeymiş, çoluk çocuk gibi birbirlerine elim sende yapıyorlar diye düşünürken, Sevgili İdris beni de işin içine bulaştırmış. Yazsam bir dert, yazmasam İdris'e ayıp olacak.
Anlaşılan o ki bir şiir yazmam gerekiyor, beni yansıtması gibi bir şart var ama ben emin değilim. Duam yansıtması yönünde...
Bilen bilir, "Sevdiğim Yazılar" kısmında bir zamanlar yayınlanmıştı, "Senden Dönmezem"
Bir bîçare âşığım ey Yâr Sen'den dönmezem
Hançer ile yüreğimi yar Sen'den dönmezem
Ger Zekeriyya tek beni baştan ayağa yarsalar
Başıma erre koy neccâr Sen'den dönmezem.
Ger beni yandırsalar, külüm oddan kavursalar
Toprağımı savursalar, Settâr Sen'den dönmezem.
-Nesîmî-
Bunları söylemek her baba yiğidin harcı değil. O yüzden beni yansıtıyor diyemeyeceğim ama dediğim gibi duam yansıtması yönünde.
Şimdi işin zevkli tarafı bu pası göğüste yumuşatıp, sahanın her bir köşesine paslamakta imiş. Kurumsal bloglara pas gider mi bilemeyeceğim ama kişiselden uzak köşe kurumsala doğru voleyi vurup Bülent Arslan Bey'e, diğer ayağıma düşen bir topu İbrahim Ulgaya, yerde durup vurmamı bekleyen sonuncuyu ise Fatih Küçükbaltacıya gönderip köşeme çekiliyorum. Pası değerlendirip gol atarlar atamazlar veya olmadı hakemi satın alırlar, artık orası onlara kalmış ;)